خشمِ شبِ یواش !

در دوره آموزشی یک شب پست نگهبانی ام نزدیک  آسایشگاه سربازان دیپلم بود. شب اولی بود که آنها به سربازی آمده بودند. دوری از خانه و هزار و یک جور مشکل عاطفی مخصوصاً برای دیپلم ها که سن و سال کمتری داشتند قابل تصور بود.

حدوداً نیمه های شب بود و همه خواب بودند که نگهبان یکی از آسایشگاهها با دوستش به سمت من آمدند و گفتند می خواهند سربازان جدید را اذیت کنند. خواستم منصرفشان کنم ولی فایده نداشت.

وارد آسایشگاه شدند و چراغها را روشن کردند و کلی داد و بیداد راه انداختند که این چه وضعیه و چرا نگهبان ندارید و چرا بدون لباس نظامی خوابیدید(!) و باید وسایل و ساک ها بازدید بشه و... سربازان جدید هم که از همه جا بی خبر به خط شده و کلی ترسیده بودند! اون وسط یک نفر پرسید: «الان این خشم شب حساب میشه؟! »اون دو تا مارمولک هم گفتن : بعله! خشمِ شبِ یواشه!

خلاصه چند نفر را نگهبان و ارشد تعیین کردند که تا صبح نگهبانی بدهند و بالاخره دست از سرشان برداشتند.

بیچاره ها... حتم دارم سربازهای بیچاره هنوزم که هنوزه نفهمیدن اون برنامه شب اول خدمتشون، تفریح مضحکی برای دو تا سرباز سادیسمی بوده!

پی نوشت :

1- چه می کنه «کاپیتان باقری!»

2- بعد شهرآورد داشتم چرت می زدم که رئیس زنگ زد و گفت برم برای بچه اش فلان کتاب رو از فلان جا بخرم!

تو رو خدا رو که نیست...!

منم خیلی راحت دروغ گفتم که امشب ماشین ندارم!

قطعاً به خاطر این 17 ماه خدمت می رم توی « جهنم اسفل السافلين»!

3- به خاطر اینکه این زنگ تلفن بی محل سرم حسابی درد می کنه و الان قرص خوردم.

4- کسی می دونه اون لاک پشتی که امروز با کاوشگر 3 رفت فضا کی بر می گرده؟!

درست است که مردم ما مردمی فهمیده ، آگاه و با روحیه بالا هستند، ولی  دیدن بقایای این تابوت های پرنده در باند فرودگاه مشهد چندان تأثیر مناسبی در روحیه مسافران ندارد! بنظر می رسد مهندسین خلاق کشور باید فکری به حال این بقایای هواپیماها در باند فرودگاه هاشمی نژاد مشهد بکنند، مثلاً پیشنهاد می کنیم:

1- یک پولی کف دست تولیدکنندگان محترم این هواپیماها بگذارند تا شاهکارهایشان را بردارند و به کشورشان برای بازیافت برگردانند.

2- یک خیابان یا میدان را به پاس زحمات خلبانان آنها نامگذاری کرده و هواپیماها را عنوان زیباسازی فضای شهری در آن محل استفاده کنند.

3- نمایشگاهی از این هواپیماها ترتیب دهند و بلیط فروشی کنند که  هم در آمدش از زمان سالم بودن آنها بیشتر است و هم در جذب گردشگران خارجی بسیار موثر خواهد بود!

4- بهترین کار اینست که با سر هم کردن آنها یک "توپولف ملی" طراحی کنند!

اگر فکر می کنید که با خدمت در محیط اداری خیلی خوش بحالتان می شود...

اگر به اصول بهداشتی پایبند هستید...

اگر بیماری قلبی دارید...

اگر از دیدن صحنه های ناجور "گلاب به روتان" می شوید...

در ادامه مطلب عکسی هست که بهتر است نبینید!

آداب مرخصی!

گرفتن مرخصی از رئیس ما آداب خاص خودش رو داره. این شرایط باید مهیا باشه :

- موهات کوتاه و وضعیت ظاهریت مرتب باشه.

- جدیداً سوتی نداده باشی.

- در چند روز اخیر به کسی مرخصی نداده باشه.

- اون روز خوش اخلاق باشه و قسط و چک نداشته باشه.

- مرخصی دقیقاً از فردا باشه و از چند روز جلوتر اقدام نشه.

- تاریخ مرخصی قبلیت اینقدر دور باشه که نتونه بگه تازه مرخصی رفتی.

- جلسه نداشته باشه که بهانه بیاره و بخواد بیرون بره.

- ترجیحاً آخر وقت اداری باشه.

- آماده باش و تعطیلی رسمی در چند روز آینده در کار نباشه.

- ماشین سازمان که تحویلت هست تمیز و بی عیب و نقص باشه.

- همه سربازهای دیگه در جریان باشند و نخوان مرخصی بگیرن.

تازه بعد از اینکه همه این موارد رعایت بشه با کلی غرغر و نق زدن زیر درخواستت برای کارگزینی می نویسه :

در صورتی که «مرخصی استحقاقی به اندازه کافی داشته باشد» موافقت می شود!

درست مثل اینکه داره از جیبش خرج میشه!

سال به سال... دریغ از پارسال!

سربازهای جدیدی که آمدند بندگان خدا دچار اصلاحات درجه ای شدند! اینطوری :

باشد که حسودان از این تنزیل درجات نهایت افتخار را به خودشان بکنند!